Pit van Schijndel
Piet van Schijndel. Adjunct Directeur van het lokale filiaal Rotsvastbankiers. Het filiaal gaat gesloten moeten worden in verband met uitsparingen. Pietx92s longen beginnen ervan te piepen. Piet piept als een oude badeend. Hij woont al jaren in Terneuzen. Wielrennen was zijn grote passie. Voor het piepen.
Piet van Schijndel. Als het windstil is horen de buren het piepen dat het kraakt. Op een bepaald moment gingen zx92n longen piepen of waren het zijn schoenen? De Rabobank zit in wielrennen.
–
Kamp Holland. Hans bij het koffiezetautomaat. De dialogen van Hans gaan over zijn drie broers die zijn neergeschoten. Zij waren in kamp holland gelegerd. Het trieste nieuws heeft zijn ouders op noodlottige wijze uit elkaar gedreven. Hans zijn vriendin heeft hem de avond van het nieuws bedrogen. Hans sjanst te veel met zichzelf in de spiegel moet u weten. Dus.
–
Kees lijkt veel op Hans en wordt vaak aangesproken als Hans, die van de automaat, maar Hans niet als Kees. Hans lijkt vooral op Hans, en dat scheelt, hij straalt het namelijk uit waardoor mensen hem niet snel verwarren met Kees. Kees denkt hier echter anders over, vindt Hans toch vooral op Kees lijken, op hem dus. De verwarring in de aandelenmarkt die leidt tot willekeurige overheveling, daar raakt Kees pas echt van in de war.
–
De willekeur van een paringsdans onder trendy uilen op een trendy eiland.
Hans zijn broer is dood, zo dood als de keu die hij van hem erfde. De keu die het glas om stoot.
Ze wonen allen in de door de staat aangewezen speerpuntwijk. En er wordt een voetbalveld afgegraven, ter grootte van minimaal 6 voetbalvelden. Sommigen beweren zelfs 8 (kees, maar hans ook).
–
Dinand krijgt een aars in zijn gezicht. Want hij heeft de zigeuners een loer gedraaid. Rimpelige wangen, wratten – die groeien als mos in de mist – glijden langzaam de anus in, naar de darmen die van binnenuit tegen zijn schedel bollen. Het is een erg strakke bedoeling daar in zijn transformerende kop. Als hij zou gaan tafelvoetballen zou hij geheid scheten laten uit zijn gezicht.
Darmen Dinand. Brandalarm in zicht.
—-
Kees: Hans
Hans: Koffie kees? [het koffie-apparaat groeit]
Kees: Ik drink mijn koffie zwart
Hans: Natuurlijk Hassan zo zijn jullie
Kees: Doe maar extra suiker alsjeblieft
Hans: Zwart heh
Kees: Zo zwart zie ik ze maar zelden Hans
Hans: Ga je hem deze keer opdrinken Kees?
Kees: Hans. Ik drink deze week zonder melk. Mx92n darmen weet je wel, je kent Dinant toch of niet. Heb je mx92n loopingrietje voor me? En doe ook maar een milshak, voor naast de koffie.
Hans: Hassan, je loopingrietje ligt nog bij je vorige milkshak
Kees: HansHansHans Hou me vast mx92n darm kraakt. Die milkshak rijst naar mx92n hoofd. Ik geloof Dinant moet poepen. Misschien komen die balletjes er deze keer uit. Misschien scoort hij weer. Ik voel hij is aan het verliezen. Die vervloekte zigeuners. Pee Wee Herman Team vergelding. Piet van Schijndel heeft zijn knisperend oog op de hoek van de tafel gelegd, terwijl hij zijn handen erboven warmt. Kijk me godverdomme een keer in mijn oog Hassan als ik tegen je smiespel Piet.
–
[Deel 2:]
Piet van Schijndel slaat van zich af. Zijn piepende long wil marathon lopen. Piep. Marathon. Borrelende sportschoenen. Piet heeft ze al een week om zijn witte voeten gesloten. Nu ook bij de bruiloft van Hans. Er zijn veel zigeuners om mee te praten. Maar Piet gaat eerst Hans feliciteren en langs de champagnetafel. Drinken Piet, roept Hans. Kees! Je bent net getrouwd hoor ik. Wie is de gelukkige? Ontmoet Samantha Piet. Ze is de halfzus van Hassan. Met die onderlip is niks mis Kees. Waar haal je ze vandaan. Dit is een pure exportbruid. Dit gaat verder dan landsbelangen. Grensoverschrijdend ben ik zegt Samantha met een veelzeggende blik die in Pietx92s glimmende schoenen goed uitkomt. Zijn zolen beginnen er nog harder van te zweten. Wat doen al die zigeuners op je bruiloft? Kees springt een klein stukje in de lucht. Precies roept hij terwijl hij weer verdacht veel op Hans begint te lijk. Al die zigeuners. Die maken straks de goulash warm. En vind je die muziek niet swingend? Samantha begint off beat te op haar plek te joggen. Kees blaast op haar vingers. De opgepoetste ring schijnt in de buurt te zijn.
–
De opgepoetste ring hangt in de ruimte. Ze draagt een theedoek op haar hoofd alsof ze een zigeuner is of net is afgewassen ofzoiets. Ze heeft een draadje tussen haar tanden, al de hele dag. De zingende pijn is niks vreemds voor het heelal. Daarbovenop begint haar reet weer te jeuken. Ze heeft haar bijnaam zelf bedacht, op internet. Yolanda23b. Dat is haar rugnummer bij het zwemmen. Ze noemen haar ook wel waterpoloxebr. Hxe9 waterpoloxebr-r-r-r. Yolanda23b de opgepoetste ring hoest een dominoblokje op. Dan krijgt Samantha haar in het oog, de opgepoetste ring ziet Hans er stevig in wrijven. Eerst xe9xe9n vinger, dan twee. Sam zakt langzaam op haar kniexebn, als een krijger die zijn wisse dood heeft geaccepteerd, en een man naast haar drinkt champagne met een rietje. Een loopingrietje.
Dat is Piet en hij weet het zeker, hij wil eindigen buiten zijn bewustzijn vandaag. Wakker worden in mufheid die de leegte in zijn kop vult. Isolatiemateriaal voor het laatste hete kooltje dat in zijn ziel brandt. Zijn enige inspiratiebron om er niet aan onder door te gaan. Aan zijn lul.
Het rietje van Hassan, o mijn god het rietje van hassan! Hij voelt het prikken in zijn borst. Snaaks haalt hij het tevoorschijn. Want snaaks is hij. Zijn snelle handjes zijn altijd glad, wat mooi uitkomt in de bankwereld. Het wankelende aandelenpakket dat hij van wijlen vader eiste, heeft hij uit zijn dode klauwen moeten trekken. Zijn vader Weiland. Zijn moeder Koekie Grootmam Placenta de hardvochtige is gestikt in de dubbelvla die haar dochter in de baarmoeder aanmaakte. Ze begon het op het bittere einde op allerlei manieren uit te scheiden.
–
De vlaflip die zijn moeder was geworden doet Piet denken aan het vocht dat door zijn loopingrietje omhoog schiet, tegen zijn gehemelte. Piet slaat in het rond, en kan zijn voorliefde voor Milkshak wel uitschreeuwen.
–
Milkshakverslaafden hangen die nacht voor de Slush-puppie bar. Al die zigeuners ook.
Het aandelenpakket is voor mij alleen een woord denkt Piet. Ik heb geen idee wat er inzit. Net als schuld. Dat is ook een woord zeg. Struikelend over deze hersenkronkels valt Hans op zijn plek bij het koffiezetapparaat. Dat uit dijt. Net als het heelal. De opgepoetste ring plaatst Piet op een kruk langs de deurpost van zijn jeugd. Of gewoon naast Hans. Die vraagt wil je koffie Piet.
Hoe is het met je sinds de bruiloft Hans? Doe me maar net zo zwart als de vorige keer overigens. En die keer daarvoor, weet je nog?
Ja. Hoe kan ik dat ooit vergeten.
Hoe is het nou met je scheiding vroeg ik, hond, er is hier ook nog een soort verhaallijn. Hebben de zigeuners je bestek la al terug gegeven? Dat vraag ik me echt af, en hoe jij je koffie drinkt kan me niks bommen.
Ach ja het huwelijk. Als ik nu wist wat ik toen wist dan/ ach doe me maar een milkshak.
Ik begin er niet meer aan.
Ik krijg nu koffie van je,
Eerst geef ik je de hartelijke groeten van Dinant. Die was hier gisteren even, en straks ook.
Ik had het je
Zox92n zigeunervrouw daar ben je sowieso twee dagdelen aan kwijt. Een deel om het tweede voor te bereiden en het tweede om tot jezelf te komen.
–
De loop der dingen, whisky drinken met vrouwen, piepen in een volle bus; het leven had voor Piet geen verrassingen meer in het verschiet. En Hans. Hans dacht niet na, deed de dingen zoals ze hem werden ingegeven door Gods engel, Hassan, of door de zigeuners of de zigeunerkoning Pakos, wat geen Griekse naam is, of dat weet ik niet. Hij heeft vijf vrouwen, maar vier lullen. Terug naar jou Piet.
–
De aandelen van Wijlen Weiland. Iedereen werd er zo van. Zo zoals een man is bij twee dansende heupen boven zijn schoot, met een warm handschoenenvakje ertussen. En dus werd er koffie gedronken. Kees schonk in. De pot was gigantisch.
x91Ik heb geen idee Hans. Stop maar Kees, genoeg. Misschien dat hij het niet meer trok.
Dat heb je wel eens.x92
x91Ik weet het ook niet Piet. Maar jij gaat toch een marathon lopen morgen.x92
x91ja, vandaag of morgen. Goeie bak Kees, KEES MAN!!x92
Kees spartelde in de pot, verbrandde voor de ogen van het geheime broederschap. Dat is dus ook in zijn eigen ogen, want Kees hoorde er zelf ook bij. KEES. De koffie en de milkshak, op de counter, bij de kassa. Een stilleven. Kees kruipt uit het koffiezetapparaat. Alles ziet er weer in orde uit nu, HANS!
Hans@hotmail zeg ik je toch. Als je me daar nou eens een keer de handleiding op stuurt dan klim ik er de volgende keer zelf in toch? Lekker temperatuurtje die koffie of niet?
Het is dat ik deze rubberbroek aan moet van hoger af. Orders van de hoge hand. De broederschap laat zich gelden tot binnen bedrijfsprocedures, en voorschriften.
Leven die snoeks nog? Ik voel ze niet.
De snoeks vinden de temperatuur van de koffie, aangenaam.
Ik ben van mening dat de snoeks de temperatuur van de koffie maar je zo vinden. Je het.
En dat nog niet eens, ik krijg er pien van aan mx92n hoofd om over die vissen te denken. Ik kom eruit Hans, geef je mx92n handdoek?
Hassan. Een vriend als jij. Die zouden meer mensen moeten mailen. En ik weet niet eens waar ik die handleiding heb liggen, laat staan of de scanner het al weer doet.
–
[PIET-KEES-DINANT KOMT LATER OP]
Goed. Klap in mx92n handen. Liever niet Piet.
Het duurt niet lang voor Dinant komt is het wel Engel des Gods?
Sinds wanneer noem je Hassan zo?
Daar gaat het niet om.
Hassan wil liever dat je hem gewoon aanspreekt als Kees, of als Hans of gewoon Hassan. Goeie shit ouwe, Hassan geef me die paraplu dan teken ik het voor je uit in deze oneindige kutwoestijn, zand tot waar het oog reikt, en ook erin. Ik zag je op je bruiloft het zand uit de ogen van je ringgeest krabben, of hoe heet die zak van hoer van je, verontschuldiging voor de lucht die uit mijn wangen schiet. AAH Dinant waar bleef je. We zaten al op je te wachten. Ik wel in ieder geval smiespelt Kees in Hans zijn linker oortje.
Zulke dingen zijn van hoger hand bepaald, daar stel je geen vragen over dat weet alleen HIJ daarboven. Zullen we er rekening mee houden dat Dinant zo komt, hij geeft kopjes. HIJ! HIJ DAAR!
Heb je HEM daar wel eens in gezien. HIJ. Met zx92n galaktische veterjas.
Zes kilometer veterschijt die uit zx92n vissenreet hangt. HIJ daarboven, zie je hem zwemmen in zx92n eigen sliertenpap. Maar daar gaat het niet om. Alles draait om Dinant en zijn anusgezicht. Inderdaad hij duwt al tegen de voordeur. Dinant hoor je me, we zitten hier bij het koffiezetapparaat, en Kees zit er in! Shit, hij laat steeds meer planeten vliegen. Dinant probeer dit touw vast te pakken. DINANT SCHREEUWT IK BEN IN MIJN HANDEN AAN HET KLAPPEN JE ZULT IETS ANDERS MOETEN VERZINNEN Er begint eelt op de gezichtsanus te komen van al die touwtrekkerij.
Heb je die pitten gezien die in de rand van zijn hoofd groeien? In Thailand verkoopt hij ze als een soort truffels. Delicatesse/ een soort kinderen smikkelen ervan bij voetbalwedstrijden.
Dat heb ik gehoord, ja.
Mooi. Dan weet je waar ik naar toe wil. De aandelen van Wijlen Weiland.
Och ja, dat pakketje. Ik geloof dat ik mijn portemonnee ben vergeten trouwens.
Ik heb een afspraak voor je gemaakt met Yolanda23b oftewel de waterpoloxebr-r-r-r, een afspraak Hans
Hxe9 waterpoloxebr-r-r-r. Yolanda23b de opgepoetste ring hoest een dominoblokje op dat vast zat.
–
[adriaan van dis] (koketteert) ik hoor graag esthetiek, de werelden van het kind waar zich zoveel op afspeelt. Ik was romantisch, al jong. Wanneer ze ontworteld worden. Ik ben fucking Willie Wortel niet, weet ik hoe dat zit met die natuur van die zwarten. Je hebt door Zuidelijk Afrika gereisd met een cameraploeg. Twee. Oja. We hadden een hoop knechten en dragers. Het leek wel een karavaan maar ik zat natuurlijk in de auto.
–
omdat samantha een vuil kreng bleek pit, begrijp je? zegt Kees, ze speelde onder een hoedje met de zigeuners. Je verbaast me dat je nog altijd je vrouwen meeneemt naar de tafels zegt Pit. Genoeg gekletst nu Pit, zegt Kees. Wil je het hier doen? vraagt Pit. We kunnen ergens anders heen gaan, als je dat wilt, zegt Kees en hij kijkt naar Pit’s ogen die door de ruimte dwalen, op zoek. Nee ik kan het hier wel doen Kees zegt Pit. Ik heb alle informatie hier bij me, zegt Pit, in m’n binnenzak. Het hele aandelenpakketje. Zegt Pit. Wijlen Weiland, die ouwe bok.
–
Luister goed nu Kees. Hans. Kees. Kees. Blijf bij me. Luister goed. Het aandelenpakket is niet in evenwicht, het pakket rammelt, luister naar m’n stem, luister naar m’n stem, ik ben de stem, ik ben de stem, als ik in mijn vingers knip dan val je stil *knip, luister naar m’n stem, ik ben de stem, als ik nog een keer in mijn vingers knip dan teken je hier en hier en hier en je schudt mijn hand, je weet niks, en ik knip en wakker en *knip.
Kees ontwaakt en schudt Pit de hand. Ik was even weg daar Pit. Waar zijn we? Hier. Ga zitten Pit. We hoeven toch niet te staan. Kees, ga je nog tekenen? Tekenen Pit? Wat tekenen?
Shit Kees. Luister naar m’n stem, luister naar m’n stem, ik ben de stem, ik ben de stem, als ik in mijn vingers knip dan val je stil *knip, luister naar m’n stem, ik ben de stem, als ik nog een keer in mijn vingers knip dan teken je hier en hier en hier, je weet niks, en ik knip en wakker en *knip.
Kees ontwaakt en tekent in trance het papier. Wat een rare dag Pit. Ik kan het niet helpen maar ik heb de hele tijd een sterk gevoel van deja-vu. Ga toch zitten Pit. Neem een stoel.
Kees, ik sta net op het punt om te gaan. Ik heb mijn veterjas al aangetrokken. Is bij jou ook de veterschijt aan het loslaten trouwens? Geef me dat papier maar.
Dit papier aan jou geven Pit? Wat staat erop?
–
Piet zit achter zijn bureau in zijn kantoor. Zijn vinger zweeft boven een toets van de telefoon. [Sinds iedereen een mobiele telefoon heeft. Wat? Sinds iedereen een mobiele telefoon heeft Hassan! Dingen zijn nogal anders. Die telefoon van Piet dient alleen nog als intern koffievraagknopje. Ach Piet, wat gebeurt er allemaal?]
Samantha! Twee koffie graag? Een met koffie en een met suiker en melk. Alsjeblieft? Nu! [Piet maakt gebruik van interpunctie in zijn spreektaal maar dat moet je niet aan hem vragen.]
Bovendien heb ik een hekel aan tussen haakjes, zegt Pit. Daar blijven altijd dingen aan hangen. Dingen zijn nogal anders. Maar dat moet je maar eens aan Samantha vragen. Sinds mobiele telefoons bedoel ik. Dus niet aan mij. Punt. Vragen. Uitroepteken. Die pit ook.
Vandaag heeft hij een afspraak met Hans. Piet. Daarom kijkt hij nog maar eens in zijn A4-formaat agenda, want alle afspraken die hij heeft zijn belangrijk.
Ik wil ook graag een hoop belangrijke afspraken hebben, morgen, maar dat doet er niet toe, Kees. Alle camerax92s die op Pit gericht staan zijn niet aan het filmen. Dat is voor morgen. Vanavond is de voorbereiding. Pit kijkt in de spiegel.
Hoe zit mijn haar Hans?
Goed. Zoals je haar goed zit Pit.
Ik wil liever dat je me gewoon Piet noemt, Kees. Doet de USB-port het al weer?
Nee Piet, zegt Hans. Ik denk dat ik nog een paar knopjes moet proberen Pit, sorry ik bedoel Piet.
Als eerste begint Pit of Piet zich steeds meer af te vragen waarom hij ook al weer een interview gaat doen voor de televisie, hij is tenslotte een vallende topman op de richel. Op zich is honderd trouwens wel een mooi rond getal. Als tweede vraagt hij zich af wat er eigenlijk mis is met zijn USB-port, en wat Hans of Hassan, of Kees, daaraan kan doen. Vraagteken. Gelukkig valt er altijd iets over wielrennen te vertellen.
We hadden nooit verwacht dat er nu opeens zoveel aandacht voor dopinggebruik zou zijn in de wielrensport, oefent Pit zijn speech. Het lijkt iets te zijn van de laatste jaren lieve toeschouwers. Natuurlijk weet iedereen dat sporters al jaren doping gebruiken, DDR, DDR. Pardon. Pit neemt een slokje. Kucht. Pit. Pit kucht. Geen sigaartjes meer Pit. Gofferdomme.
We onderbreken de uitzending voor een live verslag van Kees.
Kees: Het koffie-zet-apraat dijt uit Hans!
Hans: Net nu Pit verantwoording aflegt Kees. Net nu?
Kees: We zijn on air Hans. Wat is de temperatuur?
Hans: Nou goed dan, maar jammer van Pit vind je nit? Ik was wel benieuwd.
Kees: De temperatuur Hans.
Hans: Wat zegt de thermometer? Zes en veertig punt drie, Kees.
Kees: Dat is niet niks.
Hans: Heet aan de benen Kees.
Kees: Hans, hoe maken de snoeks het?
Hans: De snoeks? Ik denk dat ze bijna zover zijn Kees. Heb je de ovenschotel al ingevet?
Kees: Ingevet? Ik heb de oven zelfs al voorverwarmd. Geen ezel stoot zich drie keer aan dezelfde steen, HANS!
Ondertussen stond de opgepoetste ring om de hoek te blinken. Het was bijzonder, hoe ze tegen de muur aanleunde en een blik om de hoek wierp. Ik legde mijn oor tegen haar mond en dankte Hassan de engel des Gods. Natuurlijk had ze niet door dat ik daar was, of hoe mijn wanganus zich vlakbij haar nekje begaf. Daarvoor dankte ik Hassan nog een keer. Ik. Dinant.
[close up van Dinant zijn doordringende blik, glijdt naar zijn wanganus, die zich openspert. Extreme close up van een smerig tafelvoetbalballetje dat langzaam uit het gat naar buiten komt. Doet denken aan een bevalling. We noemen dit balletje Henry.]
-
Van Dale Handwoordenboek Hedendaags Nederlands –> chintz: bedrukte katoenen stof die met was is overtrokken
Ten Bruggencate E-N –> chintz: sits
Van Dale Handwoordenboek Hedendaags Nederlands –> sits: met bonte, kleine figuren op lichte grond bedrukt katoen.
—–
Nu ik het toch over Pit heb, even iets over Pit!
Namelijk dit.
Zijn vuistdikke fallus omsloten door haar dunne handjes (zusje toch), witte sliertenvingers waarin het bloed van gekte tegen de binnenkant van haar kootjes slaat als ze knijpt. Als ze knijpt wil Pit niets liever dan die rode bergtoppen tegelijkertijd aan zijn mond voeren. Likken, bijten, nee grommend knauwen; de huid tussen de tanden draaien tot het rode ontvlamd. Maar dan zou hij theoretisch zijn eigen pik kunnen likken en dat kan hij niet. Of de theorie zou moeten voorzien in Pits hoofd op een stangetje. Met een diabolische tong uit zijn bek, die door zijn lippen in de steek gelaten vissenbek. Pit zou door heel het land trekken in de feesttent van Hans en alle kootjes verslinden die zijn kloppende knoest willen legen, en dat zijn er nogal wat. Hele dorpen staan hun vrouwen af, ze maken de rijen dik, wringen en knakken hun handen warm onder het waslint van lichtjes. Het waslint van Hans. De mannen (heb meelij) zitten thuis en kijken naar hun takje en vragen zich af waarom. Waarom het zo ver is gekomen dat ze sprakeloos op een stoel zitten en er naar staren. En waarom alles ineens piept. De kasten, de deuren, de schoenzolen, de gaspit, het anusgezicht van DW uit DH, de buren; alles dat eens kraakte piept. Alles piept voor jou, zusje, denkt Pit dan.
-
En nu ik het er toch over heb, even iets over Hans, Hassan, Kees en natuurlijk ook Pit.
Namelijk dit.
Vier mannen staan in een klaveropstelling rond het pruttelende orakel en blazen in zijn afscheiding dat het piept. De koffie is zo heet als Tatjana wanneer ze de ramen lapt en het piept altijd als Pit er is. Waar piept Pit? vragen ze aan elkaar, gespeend van ieder greintje raillering. Vraagt Hans aan Kees, Hassan aan Kees of Hassan aan Hans, en dit alles andersom.
Ik hoorde hem net nog in de gang voorbij piepen. Ik hoorde hem piepen op de wc. Ik hoorde het piepen bij de minuscule koffiepot. Ik hoorde het piepen bij de koffiepotwolkenkrabber. Ik hoorde hem piepen bij de verdwenen koffiepot. Hij piept uit zijn broek. Hij piepte net zijn vrouw (Jongens! Pit is gescheiden). Het piepen hoort bij Pit zoals Hans bij Kees en Pit bij Hans en Kees bij Pit en Kees bij Hans en Hans bij Pit en Pit bij Kees en Hans bij Kamp Holland. En hun allemaal bij Hassan en andersom. Dus het hoort ook bij Kees en Hans en Hassan en andersom, maar niet zoals het bij Pit hoort en andersom. Het zit vernuftig in elkaar. Vooral als het in werking is, als de stoom uit de oren stormt, als er wordt gedacht en gepraat en gedacht * klik * klik * klik. Dan zou dit hele mechanisme op zx92n minst een semantische waarheidstabel verdienen.
-
Het piepen van Pit is zox92n eigenschap die iemand (Pit) toegang verschaft tot de ritselende hersenboom in je hoofd (het hoofd van Hans, Hassan en mij; en Kees natuurlijk), een eigenschap die het nestje bovendien bij elkaar houdt en er, boven-bovendien, voor zorgt dat de vleugel consequent blijft haken bij iedere onverhoedse poging tot vliegen. Migraine is niets anders dan neerstortende vogeltjes. Wijlen Weiland broedt zijn flappen uit in vele hoofden. Een permanente stijger in de nestjestop100. Maar zijn eigen kop, die druipkaars, is zo leeg als het ei van columbus. Een eenrichtingsstraat waar nota bene paaltjes voor zijn gezet. Al voor hij zijn navel opengooide voor de wormen, nota bene dezelfde wormen die de drie broers van Hans uitpoepten.
-
Nu ik het toch over hem heb gehad, even iets over Hassan, de collega en vriend van Pit.
Namelijk dit.
Hassan durft niet naar zijn takje te kijken, de laatste keer dat hij hem zag was toen er bloed uit spoot en iedereen om hem heen verdween in een wolk van applaus. Hij haatte zijn vader er om, tot zijn dood. Zijn vader is nu 63, net als die van Pit. Hans heeft ook een vader, dat moet wel, toch Hans? Pit aan Hans, hallo! Ik denk het, zegt Hans. Hans was eventjes afgezonken, net als Pit net (ooh zusje), maar Hans, en dat is een kwaliteit van deze werknemer van de maand mei, kan wel drie dingen tegelijk; praten tegen piepende Pit en de zijnen, terwijl hij doorroert in de hete afscheiding en zich laat meevoeren door het orakel naar daar.
-
En nu ik het er toch over Hans heb, even iets over hem, zonder inmenging van Pit.
Namelijk dit.
Daar bondt Korporaal Greup Hans, als woordvoerder van de nabestaanden, het volgende plechtig op het hart: x91hier rusten uw broers.x92 En met zijn hoofd knikte hij naar het in allerijl opgetrokken familiegraf in Terneuzen Zuid, waar de bomen altijd diepe buigingen maken. Hij knikte alsof hij niets anders deed en sloeg na een reeks van drie knikjes de afgegleden chintz over zx92n schouder en vervolgde zijn hartverwarmende woordenvuur – je had het moeten horen Oscar, het was geniaal wat Greup uit zx92n bek braakte – maar Hans, die hoorde het niet, roerde elders in zijn koffie. Het orakel speelde het spelletje vernuftig. Hans was er bijna nooit, en stond daar dan bedenkelijk bij te kijken, net zoals de blikken die zijn omgeving dan op zijn wankelende lichaam afvuurde. De steen, de plek en de ceremonie werden vanzelfsprekend betaald door defensie, net als de op hol geslagen computer van het boordkanon dat de broers verpulverde in hun eigen tank. Hans betaalde als staatsburger mee aan de dood van zijn broers en aan hun begrafenis. De belasting is een bijzonder vernuftig systeem. Maar het doet hem niets, ook als hij dit zou vatten. Wat Hans ook niet bevatte was dat twee graven naast het familiegraf Wijlen Weiland op dat moment werd opgegeten, althans dat had je gedacht als je de met bladgoud ingelegde steen zou lezen, zoals Hassan deed. Vernuftig vernuftig vernuftig!
–
Zo stonden ze naast het koffiezetautomaat weg te dromen, gezamelijk, met in het brandende middelpunt Hassan Engel des Gods. Ook bij het koffezetautomaat stonden ze, Kees, Hans en Pit. Waar het koffieautomaat stond droomde Pit van witte sliertenvingers. Deze koffie is koud Pit, zei Hans. Pit schrok op uit zijn droom en nam een slok uit zijn mok. Deze koffie is koud Hans, zei Pit. Kees wees met een trillende vinger naar het lampje van het koffiezetautomaat. Het is uit.
Hierop ontvangt Hassan de Engel des Gods een visioen waarin God in meerdere metaforen vertelt dat de stroom is uitgevallen. [Hordes veertienjarige jongens met machettes sleuren vrouwen uit huizen. I am the god of hell fire and i bring you fire.]
-
Omdat Hans niet vaak ergens voor wordt gevraagd gaat hij zelf actief op zoek naar groeperingen om zich bij aan te sluiten. Hiervoor heeft hij zich een heldere en beknopte omschrijving van zijn activiteit uit het hoofd geleerd zodat iedereen hem goed kan herinneren als dat was die ene die dit en dat deed omdat dat (Respectievelijk: koffie-automaat-koffie-automaat-het genieten van geen enkele noemenswaardige opleiding). En toch. Hans struint de gehele dag het web af op zoek naar mogelijkheden voor hem, voor zijn eigen revolutie, die niet verder gaat dan het verwezenlijken van zijn egoistische wens eindelijk door mensen cool gevonden te worden. Deze wens om door andere leuk en bijzonder te worden gevonden is menseigen maar Hans ontkent deze drijfveer en dicht eerder genoemde activiteiten toe aan een hoger doel. Het is niet eens zo lastig om enkele mogelijke verklaringen te verzinnen voor Hans zijn wens kunstenaar type 3B te willen zijn, denkt Kees, ik ben ten slotte zelf ook iemand die deze wens koestert, alleen dan wil ik graag kunstenaar type 2A zijn, of kunstenaar type 9, denkt Kees, nogmaals voor de duidelijkheid. Kees kan Hans eigenlijk niet uitstaan op dit vlak in het menselijke wensen spectrum. Hij begrijpt de motivatie van Hans door en door en daardoor totaal niet. Dit gebeurt allemaal onuitgesproken. Hans voelt de nijd van Kees in zijn nek hijgen maar besluit net te doen alsof hij niks merkt, wederom vanuit de wens ultieme coolheid te bereiken. Wat Kees nog meer steekt dan Hans zijn kunstenaar type 3B bestaansredenen is het kleine succes dat Hans reeds heeft geboekt met zijn werk. Het is wederom een bevestiging van Kees zijn ideeen over het wereldje, het kan niet anders of het is net zo verrot als het lijk van Wijlen Weiland.
Reet van. PietPiep piet piep piet piep piet\Vanuit je wang piet\Pruttelende Pot van pitPipTegen de het het is eender.En ze schreeuwden: pit piet piep piet piep.Niemand grijnst, niemand negeert het. Pit piep piet.\Na al dat geschreeuw wist Pit nit meer wie gepipt had.Was hij het of Hans?Kees dacht er het zijne van en Hassan wist het, want die had zijn aantekenblokje bij de hand.Bijdehand! Piepte Pit. Zijn geperforeerde long in C4/ hij wist niet eens uit z’n hoofd hoe hoog dat was.’Hoog genoeg om van naar beneden te springen’, opperde Kees, die het tafereel van een afstand had gade geslagen. ‘Zijn jullie nu uitgemiept? Dan kan er gepokerd worden.’Hans en Hassan hadden niet zo’n haast met dat pokerspelletje van Kees. Ze kenden diens vuile trucjes nu zo onderhand op hun duim. Toen ze opstonden en allebei een protestvlaggetje in Dinants’ anuswang staken, droop Kees af. De hele weg terug. Nu Kees weer op veilige afstand stond hervatte Hans z’n gefriemel aan Samantha’s tieten. Hij keek hierbij Pit strak aan en vroeg naar het wielrennen. Pit piepte twee keer en dat was het teken voor Hassan (Engel des Gods) om te kijken of er nog vissen in de koffie zwommen. ‘Heb je geen zin om over wielrennen te praten Piet?’ vroeg Hans, nu met iets gemeens in zijn stem (een soort van tackle) ‘Dan moet je het gewoon tegen me zeggen. Ik sta best open voor een nieuw gespreksonderwerp als jij met iets beters kan komen.”Ik richt mijn volledige aandacht op dit moment op de kwestie van de Snoeks, Hans. Het is al erg genoeg dat we de ene na de andere wielrenner kwijt raken aan die verdomde Zigeuners, daar moeten de Snoeks niet ook nog bijkomen, capiche?’Hans bracht zijn vinger naar zijn oog en trok zijn onderste lid naar beneden. Dat was afdoende. ‘Als je niet je volle aandacht erbij kan houden dan ga je maar over die vissen van jullie praten vriend’ zei Samantha tegen Hans, zoals alleen Samantha dat kan. En Hassan. En Kees trouwens ook als hij echt boos is. Ze stopte Hans zijn lul terug in zijn broek en knoopte haar jurk weer dicht. ‘Mijn lichaam is geen spelletje Hans. Mijn lichaam is mijn tempel.’ Op dat moment kwam Hassan weer de ruimte in. Z’n aantekenblokje bij de hand. ‘Nog zeven moks koffie en welgeteld achttien snoeks.”Dat soort dingen hoor ik graag’, zei Hans terwijl hij Samantha de weg richting Kees wees. ‘Op hoeveel meter staat ze vandaag?’ vroeg Pit terwijl hij het wiegen van Samantha’s twin towers met een oog volgde. Het schele oog. ‘Genoeg om nu meteen te beginnen met dat pokerspelletje’, zei Hassan zachtjes. ‘En snel ook, voordat Kees erachter komt.’En zo beleefden Hassan, Hans en Pit, en af en toe een klein beetje Dinant, weer een nieuw avontuurtje in het land van de schoppenkoning en de hartenvrouw…
